Tijdens de 35e inschrijvingssessie is UNESCO’s lijst met Werelderfgoederen uitgebreid met 25 nieuwe beschermde bezienswaardigheden, waardoor er inmiddels 936 plekken tot World Heritage Site zijn uitgeroepen. Zeven van deze kersverse Werelderfgoederen liggen in Europa, en zijn dus ideaal voor liefhebbers van cultuurstedentrips.

Serra de Tramuntana – Mallorca, Spanje

De Serra de Tramuntana is een bergketen aan de noord-westkust van het Spaanse eiland Mallorca. Hier is niet alleen het hoogste punt van de Balearen te vinden (Puig Major, met 1.445 meter), maar de keten heeft volgens UNESCO ook een grote culturele waarde. Het gebied is namelijk arm aan natuurlijke bronnen, waardoor de inventiviteit van de lokale bevolking extra werd aangesproken. Het resultaat is een bergketen vol landbouwterassen, eeuwenoude waterleidingen en watermolens.


Foto via Joan Taberner

 

Fagusfabriek – Alfeld, Duitsland

In 1913 was de Fagusfabriek de eerste fabriek waarvan de wanden vrijwel geheel van glas waren. Carl Benscheidt, een fabrikant van orthopedische schoenleesten, gaf opdracht voor het ontwerpe en de bouw van de unieke fabriekshal. Hoe uniek het gebouw was kwam eigenlijk pas tijdens een grondige renovatie in de jaren ’80 naar voren, toen de bouwers zagen dat de gebruikte materialen afweken van wat men altijd had gedacht. De ontwerpers van de Fagusfabriek, Gropius en Meyer, hadden een staaltje vakwerk afgeleverd.


Foto via Zorcan730

 

De residentie van de metropolieten van Boekovina en Dalmatië – Tsjernivtsi, Oekraïne

In de negentiende eeuw ontwierp de Tsjechische architect Josef Hlavk de residentie van de Grieks-orthodoxe metropolieten van Boekovina en Dalmatië. Het gebouw, dat in een schitterende mix van architectonische stijlen is opgetrokken, was ooit de verblijfsplaats van de aartsbisschop van de orthodoxe kerk van Boekovina. Tegenwoordig is de universiteit van Tsjernivtsi gevestigd in de voormalige residentie.


Foto via Darriuss Royce

 

De Italiaanse Longobarden – diverse plaatsen, Italië

Zeven gebouwencomplexen, verspreid door vrijwel heel Italië, zijn gezamenlijk op de Werelderfgoederenlijst opgenomen onder de naam ‘De Italiaanse Longobarden’. Deze bouwwerken, waaronder de San Salvatorekathedraal en het Santa Giuliaklooster in Brescia en het Heiligdom van San Michele in Monte Sant’Angelo, zijn door het Oost-Germaanse volk de Longobarden (of Lombarden) gebouwd tussen 568 en 774.


Santa Maria foris portas in Castelseprio, via Victor de Seekka

 

Prehistorische paalwoningen in de Alpen, meerdere alpenlanden

Op 111 plaatsen in de Alpen zijn restanten gevonden van prehistorische paalwoningen. In Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en met name Zwitserland hebben opgravingen meer verteld over de lokale woonomstandigheden van 5.000 jaar geleden. In het Paalwoningmuseum, aan de Duitse zijde van de Bodensee, zijn een aantal van deze eeuwenoude paalwoningen nagebouwd.


Foto via Wikipedia

 

Selimiye-moskee – Edirne, Turkije

De minaretten van de Selimiye-moskee torenen ruim 70 meter uit boven Edirne, dat niet ver van de Turkse grenzen met Griekenland en Bulgarije ligt. De koepel van de 450 jaar oude moskee is 31 meter in doorsnee, waarmee deze zelfs groter is dan de veel bekendere Hagia Sophia in Istanbul. De schitterende bewerkte binnenzijde van de koepel, en de met grijze leisteen bedekte buitenzijde zijn opvallende kenmerken van de Selimiye-moskee.


Foto via Eda Apaydin

 

De Causses en de Cevennen – Frankrijk

De Causses en de Cevennen zijn natuurgebieden in het Centraal Massief in Frankrijk. De Causses zijn een groep van kalkplateaus, en de aangrenzende Cevennen is een bergketen. De groene gebieden, waarin onder meer het stadje Alès en de 300 meter hoge brug van Millau liggen, zijn zeer populair onder wandelaars, klimmers en mountainbikers. Reden voor inschrijving is het agro-pastorale cultuurlandschap, waarin ruwe natuur, landbouw, veeteelt en religie door de mens zijn verbonden. Het hoogste punt van het gebied, Mont Lozère, biedt schitterende vergezichten.


De Causses, via Michel Séguret

 

Op de nominatielijst van UNESCO staan overigens nóg eens 1496 monumenten. Hiervan beslist UNESCO in een later stadium of deze worden opgenomen op de lijst met Werelderfgoederen, of dat deze definitief worden afgewezen. Nominatie is namelijk slechts één keer mogelijk.